Ο ναζισμός πριν, τώρα και μετά δεν χωράει δεύτερη ανάγνωση. Και η σβησμένη σβάστικα διαβάζεται ευκρινώς άμα δεν τη χαϊδέψεις. Ο λαός απ’ τις θολούρες, τις βαβούρες και τις ψευτούρες βγαίνει με μια απλή μέθοδο, αλλά τεράστια απαίτηση: Καθαρές κουβέντες.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μονοπωλίων και μεταξύ των κρατών που πραγματώνουν την εξουσία τους σε κοινωνικό επίπεδο κρύβει μεγάλους κινδύνους, και κανείς δεν πρέπει να αυταπατάται ότι η επιστημονικοτεχνική πρόοδος θα οδηγήσει σε μια κοινωνία της ευδαιμονίας για όλους.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης.
“Ω Χάρε, γερο-καπετάνιε, είναι καιρός! Ας σηκώσουμε την άγκυρα!
Η Χώρα αυτή μας ενοχλεί, Ω Θάνατε! Ας αποπλεύσουμε!
Αν ο ουρανός κι η θάλασσα είναι μαύροι σαν το μελάνι,
Οι καρδιές μας που γνωρίζεις γέμισαν ηλιαχτίδες!”
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ… Τα παιδιά που δεν έφτασαν ποτέ… Τις οικογένειές τους… Τον αγώνα μας για να μη συγκαλυφθεί ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ των Τεμπών
"Η Ιστορία αρχίζει εκεί που τελειώνει η δημοσιογραφία"