Δεν ξέρω τι έχασε ο Τραμπ, λεφτά πάντως όχι, ξέρω ότι αυτό που κέρδισε είναι ο διασκορπισμός των τραμπιδίων του σε αγορές που ψωνίζουν ως δήθεν εναλλακτική τάση το στιλάκι Κασιδιάρη, ανάμεσα στην Ζωή και στον Αδωνι, στον Πολάκη και στην Τζάκρη. Τέτοιο τραμπίδιο, ναζίδιο, είναι και το φιδάκι που ξεμύτισε απ’ την μπουζού, όπως έλεγε τη φυλακή η Ζαρούλια, και …πολιτεύεται με ύφος βόα κροταλία. Κι εμείς από φίδια ξέρουμε…

Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα δυσκολεύεται να θέσει τα ουσιαστικά ερωτήματα. Και όσο εξαιρετικές κι αν είναι οι ερμηνείες των Τζον Μάλκοβιτς και Σαμ Ρόκγουελ, δεν αρκούν για να καλύψουν αυτή την αδυναμία.

Το τόξο Αιγαίο – Κύπρος – Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί τον βασικό άξονα γύρω από τον οποίο εκδηλώνεται ο ανταγωνισμός της αστικής τάξης της Ελλάδας με αυτή της Τουρκίας. Η προσπάθεια της δεύτερης να διευρύνει τον ζωτικό της χώρο εκφράζεται με απαράδεκτες διεκδικήσεις σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

«Στο πόδι» είναι τα συνδικάτα σε κάθε χώρο δουλειάς σε όλη τη χώρα για την οργάνωση των εργαζόμενων και την προετοιμασία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας στις 25 Νοέμβρη, με το σύνθημα «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους» να μπαίνει με πολύμορφη δράση σε εργοστάσια και εργοτάξια, σε σούπερ μάρκετ και ομίλους λιανικής, σε ξενοδοχεία και ομίλους Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής, σε δημόσιες υπηρεσίες κ.ο.κ.

“Η γυναίκα μου είναι η πιο ένδοξη ρητορική αυτής της πατρίδας
όπου δε θα πεθάνουνε ποτέ ο Μπαλζάκ ή ο Κοπέρνικος
ούτε οι στραγγαλισμένοι κομμουνιστές θα δείξουν τις αποσυνθέσεις τους
στις βιτρίνες για την πυρκαγιά του Ράιχσταγκ
η γυναίκα μου είναι η συνομιλία των ψαριών κάτω από το φεγγάρι
ο πυρετός εκείνου που ζωγράφισε τις κηλίδες του λεόπαρδου
οι γεύσεις του ψωμιού οπλισμένου με αγγελτήρια
η απαγόρευση ενός καινούριου νόμου ενάντια στα λυκόφωτα…”

«Δεν γεννά κάθε επαναστατική κατάσταση επανάσταση, αλλά μόνο μια τέτοια κατάσταση όπου οι αντικειμενικές αλλαγές συναντιούνται με τις υποκειμενικές αλλαγές και συγκεκριμένα με την ικανότητα της επαναστατικής τάξης να αναλάβει επαναστατική μαζική δράση αρκετά ισχυρή ώστε να τσακίσει (ή να εξασθενίσει σημαντικά) την παλιά κυβέρνηση που ποτέ, ακόμα και σε εποχή κρίσεων, δεν “πέφτει” αν δεν “την ρίξουν”»