Για τους αδελφούς μου στρατιώτες του μετώπου – Άγγελος Σικελιανός
“…Εκεί που η λόγχη και το Πνέμα ειν’ ένα,
κι ένα η ψυχή μαζί με το κορμί
κι όλα τ’ αόρατα φανερωμένα
στης Εφόδου την ύστατην ορμή…”
ΣΙΜΑ Σας μόνο, εκεί μονάχα πρέπει,
στην πιο αψηλή του μόχτου σας κορφή
που τα Έργα δε χωρίζουν απ’ τα Έπη
σα θάμουνα στο πλάι σας, αδερφοί,
Εκεί που η λόγχη και το Πνέμα ειν’ ένα,
κι ένα η ψυχή μαζί με το κορμί
κι όλα τ’ αόρατα φανερωμένα
στης Εφόδου την ύστατην ορμή,
εκεί μονάχα, τον υπέρτατο αίνο,
μα του Αισχύλου τον άκρατο σκοπό
«Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΞΕΝΟ»,
καθώς ορμάτε, θ’ άξιζε να πω!
Αλλ’ αν η λόγχη και το Πνέμα ειν’ ένα,
λογιάστε το, η ψυχή μου πόχει βγει
να Σας προλάβει, πιο μπροστά από μένα,
κι ακούοντας την υπέρτατη κραυγή,
ακούοντας τον ακράτητο αυτό αίνο,
με του Αισχύλου τον άσωτο σκοπό
«Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΣΚΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΞΕΝΟ»,
πέστε, πως ήρτα αυτού, να σας τον πω!
3.12.1940
Άγγελος Σικελιανός
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα στις 4 του Γενάρη 1941.
Οι στίχοι με τα κεφαλαία είναι του ποιητή.
Ξαναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αυγή (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας) στην επέτειο της 28 του Οκτώβρη, το 1954.